امپراطوری بزرگ هخامنشیان
به نام خداوند جان و خرد به کوروش به آرش به جمشيد قسم به نقش و نگار تخت جمشيد قسم که ايران همی قلب و خون من است گرفته ز جان از وجود من است سپاه بزرگ من به آرامی وارد شهر بابل شد. نگذاشت رنج و آزاری به مردم این شهر و این سرزمین وارد آید... وضع داخلی بابل و جایگاه های مقدسش قلب مرا تکان داد ………... من برای صلح کوشیدم. نبونید.مردم درمانده ی بابل را به بردگی کشیده بود. کاری که در خور شان آنان نبود. من برده داری را برانداختم. به بدبختیهای آنان پایان بخشیدم. فرمان دادم که همه مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند. و آنان را نیازارند. فرمان دادم که هیچ کس اهالی شهر را از هستی ساقط نکند. .. فرمان دادم همه نیایش گاه هارا به جای خود بازگرداندم. .. همه مردمانی را که پراکنده و آواره شده بودند به سرزمینهای خود برگرداندم.خانه های ویران آنها را آباد کردم... بی گمان در آرزوهای سازندگی همگی مردم بابل پادشاه را گرامی داشتند و من برای همه مردم جامعه ای آرام مهیا ساختم و صلح و آرامش را به تمامی مردم اعطا کردم...... نيروي دريايي هخامنشيان شواهد باستان شناسي و تاريخي و كشف آثاري از دوران هاي مختلف در سواحل جنوبي كشور، باستان شناسان را به وجود آثاري از كشتي ها و ناوگان هاي دريايي از دوران هاي مختلف از جمله هخامنشي و ساساني در اين سواحل مطمئن كرده است. طي چند سال گذشته گروهي از باستان شناسان داخلي كشور در بررسي هاي باستان شناسي در سواحل جنوبي آثاري از دوران هاي مختلف از جمله آثار سفالي ساساني را به دست آورده اند كه نشان از وجود كشتي هاي باستاني در اين سواحل دارد. سرپرست گروه باستان شناسي زير آب ايران درباره احتمال كشف كشتي هاي باستان شناسي در سواحل جنوبي ايران، گفت: «طبق متون تاريخي؛ ايران از دوران هخامنشي به بعد داراي ناوگان هاي جنگي و كشتي هاي تجاري و اقتصادي مختلفي بوده كه مطمئنا در بررسي هاي باستان شناسي در سواحل جنوبي كشور مي توان آثاري از اين كشتي ها و ناوگان هاي جنگي را يافت.» وي با اشاره به اين كه پژوهش در زمينه باستان شناسي زير آب ايران و كشف شواهدي از وجود كشتي ها و آثار باستاني در سواحل ايران مي تواند از اهميت بسيار زياد برخوردار باشد، گفت: «ايران براي يافتن آثاري از كشتي ها و ناوگان هاي دريايي قديمي از دوران هخامنشي، ساساني و دوران هاي ديگر بايد فراخوان جهاني بدهد و از كمك كارشناسان خارجي و تجهيزات و فناوري هاي آنها استفاده كند.» ميراسكندري با بيان اين كه بسياري از كارشناسان خارجي به انجام مطالعات باستان شناسي زير آب در ايران تمايل بسيار زيادي دارند، گفت: «كارشناسان ايراني علاوه بر كشف آثاري از كشتي هاي ايراني مي توانند با توجه به روابط اقتصادي و تجاري دريايي از دوران هاي مختلف آثاري از كشتي هاي چيني، يوناني، هندي و ديگر كشورها را نيز شناسايي كنند.» وجود آثاري از كشتي ها و ناوگان هاي دريايي از دوران هاي مختلف در حالي از سوي باستان شناسان ايراني در سواحل جنوبي كشور مطرح مي شود كه طي چند سال گذشته گروهي از كارشناسان يوناني، كانادايي و آمريكايي به دنبال كشف ناوگان داريوش هخامنشي در سواحل كشور يونان مي گردند. طبق نوشته هاي هرودوت، مورخ يوناني بخشي از ناوگان دريايي ايران در سال 492 پيش از ميلاد در سواحل يونان غرق شده است. نشانه هايي از وجود اين كشتي ها نيز طي چند سال يافت شده است. طبق متون تاريخي از دوران هخامنشي ايران داراي سپاه دريايي و كشتي هاي متعدد دريانوردي بسيار قوي بوده است. باستان شناسان و كارشناسان تاريخي در مورد اهميت يافتن آثاري تاريخي و باستاني از كشتي ها و ناوگان هاي دريايي ايران در سواحل جنوبي مي گويد: «كشف آثار باستاني و تاريخي در سواحل دريايي ايران كه احتياج به امكانات و تجهيزات پيشرفته دارد مي تواند توان دريانوردي ايران، تجارت ايران و بخشي از تاريخ جنگجويي ايرانيان را مشخص سازد. پادشاهان سلسله هخامنشی: ۱-کوروش بزرگ(۵۳۰-۵۵۹ پیش از میلاد) ۲-کمبوجیه(۵۲۲-۵۳۰ پ.م) ۳-داریوش بزرگ(۴۸۶-۵۲۲ پ.م) ۴-خشایار شاه اول(۴۶۶-۴۸۶ پ.م) ۵-اردشیر اول(۴۲۴-۴۶۶ پ.م) ۶-خشایار شاه دوم(۴۲۴ پ.م) به مدت ۴۵ روز یا ۲ ماه ۷-سغدیان(۴۲۴ پ.م) ۸-داریوش دوم(۴۰۴-۴۲۴ پ.م) ۹-اردشیر دوم(۳۵۸-۴۰۴ پ.م) ۱۰-اردشیر سوم(۳۳۸-۳۵۸ پ.م) ۱۱-ارشک(۳۳۶-۳۳۸ پ.م) ۱۲-داریوش سوم(۳۳۰-۳۳۶ پ.م) شناس نامه داریوش : نام : داریوش نام خانوادگی : هخامنشی نام پدر : ویشتاسپ سال تولد : 550 پ.م ( پیش از میلاد مسیح ) نام اجداد به ترتیب : آرشام ، آریارمن ، چش پش ، هخامنش نام همسر : هئوتسیا ( آتوسا ) ،دختر کوروش کبیر نام فرزندان : خشایارشا ، آرتباز ، هخامنش تاج گذاری : 522 پ.م مدت سلطنت : 36 سال مدت زندگی : 64 سال درگذشت : 486 پ.م كورش كبير فرمان دادم بدنم را بدون تابوت و مومیایی کردن به خـاک بسپارند تـا اجزای بدنم خـاک ایـران را تشکیل دهد - کوروش بزرگ کوروش»؛ بزرگ مرد تاریخ ایران زمین و از بی همتاترین شهریارانی ست که تاریخ جهان به خود دیده. انسانی بلندجای و ابرمردی بی مانند که نام او و نام ایران با هم آمیخته وبرای جهانیان سرافرازی آفریده. از دلیری، منش و بینش او، آریایی ها یکپارچه شدند و توانستند در سده های پس از خود تمام تمدن ها و قدرت های کوچک و بزرگ را زیر پرچم خود در آورد. هویت ایرانی بر پایه اجتماعی و فرهنگی مادهای آذربایجان و کردستان، پارس های جنوب و پارت های شرق ایران زمین پایه گرفت و پایدار ماند. به یک زبان، پایندگی ایران از هخامنشیان وشیوه شهریاری و مردمداری آنان وامدار است. سازمان اداری داریوش : داریوش بنیان گذار شاهنشاهی بزرگی است که از شمال به رود دانوب و دریای سیاه و استپ های جنوب روسیه و دریاچه آرال و سرزمینهای ماورای رود سیحون و از مشرق به کوههای هیمالیا و هندوستان و اراضی ماورای رود سند و از جنوب به دریای عمان و خلیج فارس و حبشه و از مغرب به دریای مدیترانه و تونس محدود می شد ، وی برای اداره این شاهنشاهی وسیع به تشکیلاتی پرداخت که عبارتند از : 1- تقسیم کشور به سی خشتره ( استان ) و گماردن شهربانی برای هر کدام به نام خشتره پاون ( به زبان یونانی ساتراپ ) . 2- ایجاد راه شوسه شاهی از ممفیس پایتخت مصر به سارد ( واقع در ترکیه ) ، بابل ( واقع در عراق ) ، هگمتانه ( همدان ) و سرانجام شوش . 3- ایجاد چاپارخانه ها که در واقع هسته اولیه سازمان پست کنونی محسوب می شود. 4- طراحی و تشکیل سپاه جاویدان به تعداد ده هزار نفر که همواره آماده نبرد بود و امنیت کشور را حفظ و هیچگاه از شمار آن کاسته نمی شد . 5- تا پیش از داریوش اخذ مالیات در ایران ترتیب معینی نداشت و فرمان روایان محلی به دلخواه از مردم باج و خراج می گرفتند . داریوش میزان مالیات را مشخص و سپس در صدد برآمد تا بداند این مقدار برای مردم سنگین است یا نه . از استانها پاسخ آمد که مردم قادر به پرداخت آن هستند ، با این وجود داریوش دستور داد میزان مالیات نصف شود . 6- تشکیل سازمان بازرسی از افراد توانمند و نخبه برای کنترل عملکرد خشتره پاونها و سایر مسئولین حکومتی که ایشان را چشم و گوش خود می خواند . 7- ضرب سکه برای آسان شدن داد و ستد که پیش از آن به صورت معامله اجناس با یکدیگر صورت می گرفت . این سکه ها به نام داریوش و دریک نام گرفت .
ایران زمین به مانند رود خروشان از ابتدای تاسیس شاهنشاهی کوروش بزرگ که برای نخستین بار یک کشور به نام «ایران» را پایه گزاری نمود، تا به امروز در جریان بوده است. هرچند در پاره ای زمان ها گل آلود شده و یا از جریانش کاسته شده و یا ناپاکی هایی به آن آمیخته، ولی هیچگاه جایگاه راستین خود را از دست نداده است و همیشه «ایران» مانده است. مردم این کشور همانند درختی در کنار این رود روییده و بالیده اند. از آن سیراب شده اند و در حالی که ریشه در سنت درخشان این مرز و بوم دارند، هیچگاه از نو شدن و تازگی نگریخته اند. با هر بهاری دوباره زنده شده اند و نو آوری و باروری را تجربه کرده اند.
کوروش بزرگ (۵۷۶-۵۲۹ پیش از میلاد) شاه پارسی، بهانگیزه بخشندگی، بنیان گزاردن حقوق بشر، پایه گزاری نخستین امپراتوری چند ملیتی و بزرگ جهانی، آزاد کردن بردهها، احترام به دینها و کیشهای گوناگون، گسترش تمدن و ... شناخته شدهاست. کوروش نخستین شاه ایران و بنیانگزار شاهنشاهی ایرانیان میباشد.
کوروش در آخرین نبرد خود برای سرکوب قوم های وحشی «سکا» که با یورش به مرزهای ایران به کشتار و چپاول می پرداختند، به سمت شمال شرقی کشور حرکت کرد. میان مرز ایران و سرزمین سکاها رودخانه ای بود که لشگریان کوروش باید از آن می گذشتنند. هنگامی که کوروش به این رودخانه رسید، ملکه سکاها به او پیغام داد که برای جنگ دو راه پیش رو دارد. یا از رودخانه بگذرد و در سرزمین سکاها به نبرد بپردازند و یا اجازه دهند که لشگریان سکا از رود به این سو بیایند و در خاک ایران به جنگ بپردازند. کوروش این دو پیشنهاد را با سرداران خود در میان گذاشت. بیشتر سرداران ایرانی جنگ در خاک ایران را برگزیند، اما کرزوس امپراتور پیشین لیدی که تا پایان زندگی به مانند یک مشاور به کوروش وفادار ماند، جنگ در سرزمین سکاها را پیشنهاد کرد. استدلال او چنین بود که در صورت نبرد در خاک ایران، اگر لشگر کوروش شکست بخورد تمامی سرزمین در خطر می افتد و اگر پیروز هم شود هیچ سرزمینی را نگشوده. در برابر اگر در خاک سکاها به جنگ بپردازند، پیروزی ایرانیان با گشوده شدن این سرزمین همراه خواهد بود و شکست آنان نیز تنها یک شکست نظامی به شمار رفته و به سرزمین ایران آسیبی نمی رسد. کوروش این استدلال را پذیرفت و از رودخانه گذشت. پیامد این نبرد کشته شدن کوروش و شکست لشگریانش بود. پس از این شکست، لشگریان ایران با رهبری کمبوجیه، پسر ارشد کوروش به ایران بازگشتند.
پس از مرگ کوروش، فرزند ارشد او کمبوجبه به شهریاری ایران رسید. وی، هنگامی که می خواست به سوی مصر لشگرکشی کند، از ترس کودتا دستور کشتن برادرش «بردیا» را داد. در راه بازگشت کمبوجیه از مصر، یکی از درباریان به نام «گئومات مغ»، که شباهتی بسیار به بردیا داشت، خود را به جای بردیا جا زد و خود را پادشاه خواند. کمبوجیه با شنیدن این خبر در هنگام بازگشت، درگذشت. کوروش به جز این دو پسر، دارای دختری به نام آتوسا بود که با داریوش اول ازدواج کرد و مادر خشایار، پادشاه توانمند ایران شد.
